Κομισιόν: Σχέδιο μεταρρύθμισης του Συμφώνου Σταθερότητας – Τα «αντίπαλα στρατόπεδα»

Οικονομία


Ένα σύμφωνο 25 ετών – Οι «τσιγκούνηδες του Βορρά και οι υπερχρεωμένοι του νότου» – Γιατί απαιτείται μεταρρύθμιση; – Ποιες οι αλλαγές – Τα επόμενα στάδια 

Το σχέδιο μεταρρύθμισης του Συμφώνου Σταθερότητας, δηλαδή των παρωχημένων δημοσιονομικών κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρουσιάζει σήμερα Δευτέρα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με στόχο την ενίσχυση της προοπτικής μαζικών επενδύσεων με την παράλληλη διασφάλιση της σοβαρότητας των δημοσίων οικονομικών.

«Είναι καιρός να προχωρήσουμε. Αν δεν το κάνουμε τώρα, πότε θα το κάνουμε;», προειδοποίησε ο ευρωπαίος επίτροπος Οικονομίας Πάολο Τζεντιλόνι.

Οι δημοσιονομικοί κανόνες είναι συγκεντρωμένοι στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Η ισχύς τους ανεστάλη στις αρχές του 2020 για να αποφευχθεί η κατάρρευση της ευρωπαϊκής οικονομίας που είχε πληγεί από την πανδημία της Covid. Μπροστά στο φάσμα μίας ιστορικής ύφεσης, έπρεπε να αρθούν οι περιορισμοί για τα ελλείμματα.

Με την θύελλα να έχει περάσει, και παρά τον πόλεμο στην Ουκρανία, το Σύμφωνο Σταθερότητας πρέπει να επανενεργοποιηθεί στο τέλος του 2023, την ώρα που η κρίση έχει προκαλέσει την έκρηξη του χρέους των πλέον ευάλωτων χωρών, ενώ το ίδιο το Σύμφωνο στη σημερινή του μορφή δεν είναι εφαρμόσιμο.
 
Ένα σύμφωνο 25 ετών
 
Το Σύμφωνο Σταθερότητας είναι ένα εργαλείο που υιοθετήθηκε από τις χώρες της ευρωζώνης το 1997, εν όψει της έλευσης του ενιαίου νομίσματος την 1η Ιανουαρίου 1999. Απαντούσε στις ανησυχίες της Γερμανίας που φοβόταν την υιοθέτηση χαλαρής δημοσιονομικής πολιτικής από τις χώρες μέλη και επέβαλε τους ισοσκελισμένους δημόσιους λογαριασμούς.

Ο δημοσιονομικός «κορσές» υιοθετεί τα κριτήρια της Συνθήκης του Μάαστριχτ (1992) που εισήγαγε δύο εμβληματικά νούμερα τα οποία έγιναν τα τοτέμ που κανείς δεν αγγίζει: ανώτατο όριο δημοσιονομικού ελλείμματος στο 3% του εθνικού ΑΕΠ και πλαφόν του δημοσίου χρέους στο 60% του ΑΕΠ.

Σε περίπτωση παραβίασης, το κείμενο προβλέπει διαδικασία υπερβάλλοντος ελλείμματος, η οποία θεωρητικά μπορεί να οδηγήσει στην επιβολή μεγάλων προστίμων. Αλλά οι κυρώσεις αυτές δεν έχουν ποτέ εφαρμοστεί, αφού θα ισοδυναμούσαν με την επιβολή σε χώρες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες κυρώσεων που θα τις επιβάρυναν ακόμη περισσότερο. Η Ευρωπαϊκή Ενωση ήρθε αντιμέτωπη με τους κινδύνους ανατίναξης της ευρωζώνης κατά την διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008.

Για να επιστρέψουν εντός πλαισίου, τα κράτη θα πρέπει να προτείνουν μία πολυετή διορθωτική πορεία, η οποία αποτελεί αντικείμενο διαπραγματεύσεων με την Κομισιόν. Θεωρητικά, το υπερβάλλον χρέος, άνω του 60%, θα πρέπει να περιορίζεται κατά 1/20 ετησίως, αλλά ο κανόνας αυτός κρίνεται ανεφάρμοστος. Θα επέβαλλε μία αγωγή καταστροφικής λιτότητας στις πλέον χρεωμένες χώρες.

Το Σύμφωνο Σταθερότητας περιορίζει επίσης το…



Πηγή Skai