Politico: Προσοχή στο… κενό: Τι δείχνουν τα spreads των χωρών του νότου

Οικονομία


Οι καλοί και οι κακοί μαθητές και το success story της Ελλάδας – Ανάλυση του Politico

Αν η ευρωζώνη ήταν σχολείο, η Πορτογαλία, η Ιταλία, η Ελλάδα και η Ισπανία θα ήταν οι τεμπέληδες της τάξης. Οι τέσσερις χώρες, που φέρουν το άσχημο ακρωνύμιο PIGS (σ.σ. γουρούνια), μιλούν δυνατά, απολαμβάνουν την αργή ζωή κάτω από τον ήλιο, είναι υπερχρεωμένες και χρειάζονται μεταρρυθμίσεις— ή τουλάχιστον έτσι λέει το κλισέ.

Αυτό γράφει σε ανάλυσή της στο Politico η Carla Subirana Artús, οικονομολόγος που έχει εργαστεί ως αναλύτρια στην Τράπεζα της Αγγλίας και στο Economist Intelligence. Ωστόσο, συνεχίζει, κοιτάξτε πιο προσεκτικά, και θα δείτε ότι μερικοί από αυτούς τους προηγουμένως απείθαρχους μαθητές, έχουν γίνει από τότε απίθανοι αστέρες μαθητές.

Διαβάστε επίσης – ΕΚΤ: Διοχετεύει δισεκατομμύρια ευρώ στα ομόλογα του νότου

«Οι καλοί μαθητές»

Αν και η Ιταλία και η Ελλάδα υστερούν ακόμα, η αναπτυξιακή τροχιά της Ισπανίας και της Πορτογαλίας έχει γίνει πιο εύρωστη μετά την κρίση του δημόσιου χρέους του 2012 – μια αλλαγή που έγινε εμφανής με το τέλος μιας εποχής εξαιρετικά χαλαρής νομισματικής πολιτικής.

Και πολλά από τα εύσημα για αυτή τη διάσπαση μεταξύ της Ιβηρικής Χερσονήσου και της Ιταλίας και της Ελλάδας πηγαίνουν στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που έχουν εισαγάγει η Ισπανία και η Πορτογαλία την τελευταία δεκαετία. Ωστόσο, η ευρωζώνη δεν είναι ανθεκτική στην κρίση.

Τι δείχνουν τα spreads

Ένα πρόσφατο παράδειγμα της απόκλισης μεταξύ των οικονομιών του νότου της Ευρώπης και της αντίστοιχης προσέγγισής τους στη μεταρρύθμιση παρατηρήθηκε όταν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) υποσχέθηκε να τερματίσει το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων τον Ιούνιο.

Ενώ οι αποδόσεις των 10ετών κρατικών ομολόγων της Ιταλίας και της Ελλάδας εκτινάχθηκαν στα ύψη, το κόστος δανεισμού για την Πορτογαλία και την Ισπανία παρέμεινε πιο κοντά σε αυτό της Ολλανδίας – που θεωρούνται πρότυπο μαθητή από αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μεταρρυθμίσεις

Την τελευταία δεκαετία, οι εργασιακές μεταρρυθμίσεις της Ιταλίας ήταν περιορισμένες και η χώρα έχει μόνο εν μέρει αντιμετωπίσει τα επισφαλή χρέη των τραπεζών της, ενώ η Ισπανία αντιμετώπισε αυτά τα ζητήματα πολύ πιο αποφασιστικά.

Ως αποτέλεσμα, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ισπανίας σε όρους…



Πηγήin.gr